|
|
|
De jaarlijkse 9e november herdenking
|
| De mars op de Feldherrnhalle in München (Duitsland) 1923 |
 Op zondag 7 november vond de jaarlijkse 9e november herdenking plaats waar 80 kameraden aan deelnamen. Sprekers uit binnen en buitenland voerden het woord over dit thema, o.a. Ralph Tegethoff (NPD) en Stewart Mordaunt (voormalig CP’86).
DAP
Op 5 januari schreef de spoorwegbeambte Anton Drexler de naam DAP in als vereniging. De Duitse Arbeiders Partij was geboren. Naast dit toen nog kleine clubje waren er in het Duitse Rijk nog 73 andere volkse groepen met dezelfde inhoud en strekking. Pas toen Adolf Hitler op 12 september 1919 in opdracht van de Beierse Reichswehr als informant de DAP in de gaten moest houden veranderden de partij en zijn aanhang. I.p.v. daar alleen maar als informant aan het werk te gaan ging Hitler het publiek van toen nog maar 40 toehoorders, toespreken en Anton Drexler leider van de DAP zag meteen in Hitler een groot spreker van formaat. Adolf Hitler werd partijlid met nummer 555, hij was dus het 55e lid van de partij. Een maand nadat Hitler lid was geworden sprak hij al voor een zaal met ruim 400 toehoorders. Hitler hamerde vooral op de dolkstoot die de gealieerden en de sociaaldemocraten en de bolsjewisten het Duits volk hadden aangedaan door het verdrag van Versailles. In dat zelfde jaar installeren de Communisten in Munchen de Rader republiek dit duurde van 13 april 1919 tot 3 mei 1919. Deze coup poging is keihard uiteen geslagen door Freikorpsen en de Reichswehr. Deze Freikorpsen zouden later de SA gaan vormen. In de feestzaal van het Hofbrauhaus in Munchen schreven op 24 februari 1920 partijleiders Harrer en Drexler uiteindelijk het 25 punten omvattende partijprogramma van de NSDAP. De DAP was dood de NSDAP was geboren!
Verdrag van Versailles
Het Duitse Rijk was door het verdrag van Versailles een stuk van zijn grondgebied kwijtgeraakt. In het Oosten van het rijk had men 9,4% van het gebied verloren en in het westen 3,6%. Met hield dus nog 87% over van het totale grondgebied van wat het Duitse Rijk was voor 1914. Men had verloren aan gebied; Memelland, West Pruisen, Posen, Nord Silezie en onder het gezag van de Amerikanen, Fransen en Engelsen stonden een groot gedeelte van het Rurh Gebied waaronder de belangrijke steden; Dusseldorf, Bonn, Koblenz en Mainz en Ludwigshafen. Elzas Lotharingen was nu geheel onder Franse invloed gekomen vanaf 1920. Het verdrag van Versailles hield in demontage van fabrieken, herstel betalingen aan de geallieerden, economische beperkingen werden Duitsland opgelegd. Eigenlijk had Duitsland militair gezien de 1e wereldoorlog gewonnen. Aan het Oostfront had men de Tsjaren republiek verslagen. En alle Duitse troepen kwamen marcherend en met opgeheven hoofd terug uit hun loopgraven uit Frankrijk naar Duitsland toe. Duitsland had toen 13% van zijn grondgebied verloren maar vooral in het Oosten 6,8% van zijn inwoners en in het Westen 3,2%. Dus hield het nog maar 90% van zijn inwoners over binnen de nieuwe grenzen die werden opgelegd door het Verdrag van Versailles. En verloor 10% van de bevolking!
Woelige strijdjaar 1923
 We schrijven het jaar 1923, Duitsland de Weimar Republiek wordt getroffen door zware onrust op politiek gebied. Revolutionaire tijden, Communisten en Nationalisten hadden de afgelopen tijd verwoede pogingen gedaan om de macht over te nemen. Een voorbeeld daarvan is de opstand van de communisten in Hamburg van 22 t/m 24 oktober in 1923. Putsch der Schwarzen Reichswehr op 1 oktober 1923. Maar ook talloze massa stakingen waren aan de orde van de dag in het rumoerige Duitsland van de ’20 jaren. In het Ruhrgebied staakten van 16 tot 30 mei 1923 ruim 380.000 arbeiders voor loonsverhoging! In Silezie waren van 6 tot 16 juni 1923 120.000 arbeiders aan het staken vanwege aanpassing van hun lonen t.o.v. de toenemende inflatie. 130.000 Berlijnse metaalarbeiders staakten van 6 tot 12 juli 1923 voor betere lonen. En niet te vergeten de massa demonstratie van 11 tot 14 augustus 1923 waar ruim 3 miljoen mensen aan deelnemen. Deze demonstratie was uitgeroepen door de Cuno regering.
Mussolini had met zijn mars op Rome in oktober 1922 met ruim 40.000 fascisten de macht weten over te nemen in Italie. Van dit gegeven was onze Fuhrer nog al erg onder de indruk in die tijd! In Thuringen vormden op 16 oktober 1923 SPD en KPD een coalitie regering, maar de Reichswehr slaat deze ‘coup’ uiteen op 5 november 1923. Hetzelfde gebeurt op 10 oktober in Sachsen daar vormen de SPD en KPD eveneens een coalitie regering, maar die wordt op 21 oktober 1923 wederom door de aan de Weimar republieke getrouwe Reichswehr ontbonden. De Rechtsconservative Beierse regering had naar Italiaans voorbeeld de mars naar Berlijn voorgesteld. Nadat de Reichswehr Thuringen en Sachsen bezette na de mislukte couppogingen van de SPD en KPD is dit plan nooit uitgevoerd. Dit waren de ingrediënten en het klimaat waar de Weimar republiek in 1923 mee te maken had. Hitler wilde een greep naar de macht doen. We schrijven 8 november 1923 Kapitein Ernst Rohm heeft met een groep militairen van de officiersschool het oude oorlogs departement aan de Ludwigstraat bezet. Maar de meerderheid van de kazerne’s rondom Munchen bleven toch in de handen van de Weimar getrouwe troepen. Daarnaast kwam er nog bij dat de Weimar Republiek op 15 November 1922 in verschillende deelstaten de NSDAP had verboden o.a. in; Pruisen, Saksen, Thuringen, Schaumburg-Lippe, Hamburg, Hessen en Braunschweig. Alleen in Beieren bleef de partij bestaan. In 1925 werd het verbod opgeheven.
De avond van 8 november 1923
Op 8 november in de avonduren verzamelde zich in de Munchen zaal een conservatief tot revolutionair publiek wat toegesproken zou gaan worden. Deze avond was gepland ter herdenking van het feit dat een aantal jaren geleden de Rader Republiek was neergeslagen. De conservatieven von Kahr, hoofd van de Reichswehr in Beieren von Lossow en von Seisser chef van Politie waren daar aanwezig. Rijkscommissaris Von Kahr voerde net het woord toen kwam de SA binnen stormen door de klap deuren heen. Er brak een kleine paniek uit, Hitler trok zijn Walther pistool en gaf een waarschuwingsschot in het plafond. Links en rechts vielen wat tafels en stoelen om en een paar mensen kregen lichte paniek aanvallen waaronder Landbouwminister Wutzelhofer. Even werd het kritiek toen Major Muxel leiter der Nachrichtenabteilung der Bayerischen Divsion zijn wapen wilde trekken. Maar Ulrich Graf en Aman handelden snel en namen hem het pistool af. Opgewonden schreeuwde Hitler de aanwezigen in de zaal toe: “De Nationale Revolutie is uitgebroken!” De Beierse regering is afgezet en een nieuwe provisorische Rijksregering wordt geformeerd. Reichswehr en politie staan aan onze kant! Onze vlaggen wapperen momenteel al boven de kazerne’s. De zaal is met ruim 600 zwaarbewapenden omsingeld. Wees u alsjeblieft rustig er gebeurt u niets! En dan op ijzige toon tegen Excellentie von Kahr, excellentie von Lossow en Oberst von Seisser komt u even met mij mee. Ik garandeer u uw veiligheid.
Ondertussen sprak Hermann Goering, in uniform met zijn Pour le merite, de zaal toe en stelde de mensen gerust dat de drie heren von Kahr, von Lossow en Oberst von Seisser niets zou gebeuren. En hij vroeg de aanwezigen de kalmte te bewaren en dat de nationale revolutie nu een feit zou zijn. Het gesprek tussen Hitler en het trio verliep niet vlotjes, Hitler keerde terug naar de zaal en liet het gesprek verder over aan Dr. Weber. Hitler ging doen waar hij goed in was en sprak de zaal toe, en stelde de provisorische nieuwe nationale regering voor aan het publiek. De stemming in de zaal veranderde echter al snel toen de populaire generaals en helden van de 1e wereldoorlog Generaal Erich von Ludendorff met Paul von Hindenburg (held van de slag om de Tannenberg), binnen kwamen lopen en zich aan de zijde van Adolf Hitler schaarden. Kahr Lossow en Seisser waren nu om en bereid om de revolutie door te voeren. Maar dit zelfde drietal zal hem en de beweging de volgende dag verraden. Zij trokken hun steun in voor de revolutie. Toen Hitler dit hoorde was hij razend en probeerde hij via de Beierse kroonprins Rupprecht het contact te herstellen met Kahr, Lossow en Seisser, maar tervergeefs.
9 november 1923 de mars
Om 11:00 uur 9 november liet Generaal von Ludendorff de SA en organisatie Oberland opstellen voor de mars die door de straten van Munchen gehouden zou gaan worden. De demonstratie telde ruim 3000 demonstranten. En in rijen van 12 werd iedereen opgesteld. Hitler, Ludendorff, Goring, Alfred Rosenberg liepen vooraan in de kop van de demonstratie. Veel demonstranten waren bewapend omdat zij rekenden op verzet van de politie en Reichswehr. De demonstratie route was de volgende start Burgerbraukeller, Rosenheimerstraat, over de Isaar brug, Zweibruckenstraat, Isartor Platz, Marien Platz, Weinstraat, Perustraat, Max Joseph platz, vervolgens Feldherrnhalle. Maar de burgers die de vorige dag nog laaiend enthousiast waren sloten zich niet aan in tijdens deze demonstratie. Dit tot grote teleurstelling van de helden die dit wel deden. Op de Odeonsplatz in de buurt van de Feldherrnhalle wachtte intussen al de politie en de Reichswehr. En demonstratie liep regelrecht op de linie van de opgestelde politie en Reichswehr. En opeens vielen de schoten en de kameraad naast Hitler Scheubner-Richter werd dodelijk getroffen en viel naast Hitler neer. Hitler viel hierdoor ook en brak hierbij zijn sleutelbeen. Generaal von Ludendorff liep onverschrokken door de rij politieagenten en Reichswehr heen zonder getroffen te worden. Dit gebeurde op een wonderbaarlijke wijze, deze man had zo’n goede naam in die tijd dat de agenten er niet aan dachten om op hem te schieten. Bij het vuurgevecht wat volgde verloren 16 kameraden en 3 politieagenten het leven. De Mars op de Feldherrnhalle was mislukt, de machtsovername bleef uit.
Arrestatie Adolf Hitler
Hitler werd op 11 november gearresteerd in het huis van Hanfstaengel. Op 26 februari 1924 begon het proces tegen Hitler en zijn aanhangers. Op 1 april 1924 volgden de uitspraken van het proces, Generaal Ludendorff werd vrijgesproken mede wegens zijn hoge leeftijd en Hitler kreeg vijf jaar, waarvan hij er maar 9 maanden van hoefde uit te zitten.
In de Landsberg gevangenis gaat Hitler werken aan het schrijven van zijn boek Mein Kampf en komt hij tot het inzicht dat de weg naar de machtsovername moet verlopen via de parlementaire legale weg en niet te bereiken is door het op te nemen tegen de Duitse Reichswehr.
Maastricht, 7 november 2004.
Constant Kusters.
9e november herdenkingscomitee. |
|
|
|
