Startpagina  l  Persverklaringen  l  Lidmaatschap     Contact  l  Impressum      M E N U  U bent nu hier : Scholingsartikelen > Runen schrift   Geschiedenis NVU               Scholingsartikelen                Folders                                 Donaties en Betalingen        Verkort Partijprogramma      Frisse Blik                            NVU Raad van Bestuur       NVU Midden-kader                GJN                                     Media                                  Concerten                           Demonstraties                     Overleden Kameraden        Partijwinkel                          Toespraken                         Inhoudsopgave Wij Europa   Striptekeningen                    Anti-Antifa-Werkgroep        Vaderlandse Geschiedenis Runen schrift De rune die bij ons bekend is als de odal-rune, heet eigenlijk Othala of Odhil, dit is de laatste rune van het oude Scandinavische alfabet, het Futhark (3e Aett). De klank die men er vroeger aan gaf is “O”, zoals in boot. In de Friese taal heet hij “Eeyeneerde”, eigenwaarde of eigen land. Deze naam geeft ook precies de juiste betekenis van deze rune weer; voorouderlijke erfenis in de vorm van overgave van cultuur, gewoontes, familie en stamland. In de traditionele oude wetten van Noord-Europa kon dit land nooit worden verkocht of anderszins weggedaan. Het was eeuwig bezit dat van generatie op generatie overging. Met de betekenis staat de vorm van de Othala, Odhil voor een omheind stuk land, dat niet kon worden leeggeroofd. Symbolisch handhaaft deze rune de bestaande toestand van dingen, zijn bijhorende getal is 24. Ook het Gotische alfabet had in zijn 3e Aett de Rune, maar nu onder de naam van Othal of Utal, ook hier was de klank “O”. Het is de rune die “eigen land” betekent, ofwel geërfd gebied of intellectueel eigendom c.q. rijkdom. (De oude Goten hebben een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de Runen. De Goten waren een stam uit Zweden en het eiland Gotland). Runen van Germaanse en Hollandse oorsprong werden geassocieerd met de goden en godinnen die na de kerstening, de opkomst van het joodse christendom in het geheim moesten worden gebruikt en gevierd. Ze werden vaak gebruikt voor bescherming en genezing, vaak verwerkt in huisgevels, karren, enz, maar niet voor het werpen van runen, dus voorspellen. Ze zijn niet zo oud als het futhark of de Gotische versie, maar vormen een apart geheel (bekend vanaf de middeleeuwen). Irings, is de rune der leegte, hij staat voor Ginnungagap, de eeuwige gapende leegte waaruit al het bestaan en vaste materie ontstaat, deze rune “kan je laten creëren”. Wolfsangel, Wendhorn, vertegenwoordigd de wolfshaak, een oud ijzer wapen om wolven te vangen en te doden. Als rune “kanaliseert hij magische energie voor menselijk gebruik” “bundelt kwade invloeden en verwijdert ze”. stelt de maanfasen voor, alles verloopt in cycli en wendhorn herinnert ons eraan dat we positieve als negatieve dingen moeten en zullen meemaken. Deze rune staat “voor de constante cycli der dingen”. Erda, Ul, vertegenwoordigt moeder aarde, de planeet die ons ondersteunt en in alles voorziet, symbolisch staat hij voor de tuin, waar al het goede groeit in het juiste seizoen. Als rune “reïntegreert hij je daden met de rest v.d. wereld”. is de oude rune v.d. Friese god Waldha en betekent een keerpunt. Waldha is de woudgod van kalmte en rust die helpt bij genezing. Als rune “laat deze je vroegere krachten herleven”. Ziv, Sól is de bliksemflits v.d. “grote god” Ziv, concentreert kosmische energie en gebruikt die om de orde te handhaven. Als rune “breekt hij alle weerstand”. Vertegenwoordigt de zon of zonneschijf, met een lichtbundel die haar aan de horizon verbindt. In de Teutoonse traditie is de zon, dus sol, vrouwelijk, geeft plezier en warmte v.d. zon en warmte in het algemeen. Wan Fyrvedal, vertegenwoordigt vuur, de blaasbalg, de balg laat lucht bewegen zodat het vuur kan breken, Fyrvedal symboliseert motivatie, deze rune “geeft je kracht om verder te gaan”. Vincent de Kam.